เที่ยวคันไซ Part 2 : เกียวโต ฟูชิมิอินาริ วัดเอ็นโคจิ วัดน้ำใส ในวันฝนตก

4 Dec 2016

วันนี้ไปฟูชิมิอินาริ ซื้อ JR 140 เยน สองสถานีจากสถานีเกียวโต พอลงจากสถานีแล้วเดินแปบเดียวก็เจอเลย

คนเยอะมากตั้งแต่ก่อนเข้าไปตรงโทริอิ เลยเลี้ยวซ้ายไปตรอกขายของกินเพราะยังไม่ได้กินอะไรกันเลย หิวจัดเลยสั่งทาโกยากิและอะไรสักอย่างที่เหมือนแป้งพันไส้กรอก สรุปไม่มีไส้กรอกมีแต่แป้งราดน้ำซอสเค็มๆกับมัสตาร์ดและมีแต่ผัก

พอเดินเข้าไปตรงโทริอิที่คนนิยมถ่ายรูปกันแล้วปรากฏว่าคนเยอะมากจริงๆ ไม่คิดมากก่อนว่ามันจะเยอะได้ขนาดนี้ มันเยอะแบบเครซี่ บ้าคลั่งมาก คิดว่าทัวร์จีนลงแต่ที่ไหนได้คนญี่ปุ่นมาเที่ยวกันเยอะมาก เหมือนว่าวันนั้นเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ด้วยมั้ง

img_0373

คนมืดฟ้ามัวดิน Fushimi Inari

ถ่ายในอุงโมงค์โทริอิก็ติดหัวคน เป็นสิบรูป

แต่โชคเข้าข้าง ตอนเราเดินไปแบบถอดใจ อยู่ๆคนก็ขาดสาย เป็นนาทีอ่ะ ปกติพอจะถ่ายคนจะเดินมาเรื่อยๆ แต่นี้หายไปเลยเป็นนาที ซึ่งมันมีค่ามากแล้วฉากสวยมาก เลยสลับถ่ายกับเพื่อน หลังจากนั้นก็ไม่มีโมเม้นคนโล่งอีกเลยจนกระทั่งกลับ

เรากลับมาตั้งหลักที่สถานนีเกียวโตอีกรอบเพื่อกินอาหารกลางวัน

รอบนี้ดันเจอชั้นใต้ดินเป็นร้านอาหารและร้านขายของ เพื่อนชั้นชอป LUSH จนชั้นยืนเมื่อยแล้วนางซื้อเยอะมากทั้งๆที่เราจะต้องไปเที่ยวกันต่อ หิวก็หิว นางซื้อเสร็จก็ไปกินอาหารเกาหลี จากนั้นก็รีบไปที่ต่อไปนั่นคือวัด Enkoji

เรานั่งรถบัสสาย 5 ไป นานเหมือนกัน เกือบชม.และระหว่างทางฝนตกด้วย ลงรถแล้วฝนก็ไม่หยุด เลยต้องแวะสะดวกซื้อไปซื้อร่ม

ออกจากสะดวกซื้อหลงทางนิดหน่อยแต่ก็ไปถึงจนได้ ระหว่างทางไป Enkoji เป็นตรอกบนเนินเล็กๆ บ้านคนน่ารักมาก เป็นแบบญี่ปุ่นที่ดูดี บอกไม่ถูกว่ามันสไตล์อะไรแต่มันน่าอยู่มาก ดูอบอุ่น ไม่ได้ใหญ่โตมากและไม่ได้เห็นได้ทั่วไป ไม่กล้าถ่ายรูปกลัวเขาแจ้งตำรวจ

พอมาถึง Enkoji ก็ยังฝนตกไม่หยุดแต่ก็ไม่ได้แรงมาก ท้องฟ้ามืดไม่เหมือน 4 โมงเย็น เราซื้อตั๋วแล้วเข้าไป คิดไม่ผิดจริงๆที่มา ถึงแม้ใบไม้จะร่วงหมดแล้ว แต่คนน้อยและสงบมาก ต้องขอบคุณฝนจริงๆ

เราไปนั่งในศาลาที่เอาไว้ชมใบไม้ที่ตอนนี้ร่วงจนต้นเหลือแต่กิ่ง สวยแบบเศร้าๆ สวนหินตรงทางเข้าก็สวยมากก ขาว สะอาดตา ลวดลายศิลปะเซ็น

ออกมาฝนก็ยังไม่หยุดตกอีก แต่ก็ต้องไปสถานที่ในแพลนต่อไปนั่นคือ Kiyomizudera หรือวัดน้ำใสใจจริง ตอนที่ออกมาก็ 5 โมงกว่าแล้วแต่ฟ้ามืดมากเหมือนทุ่มนึง สงสัยเพราะมันหน้าหนาวด้วย

รถบัสสาย 100 นานเหมือนกันแต่ก็ถึงเลย

ระหว่างทางเดินเป็นร้ายขายของฝาก ทางลาดแปลว่าต้องใช้ความพยายามในการเดินเพิ่มไปอีกและฝนก็ไม่หยุดสักที หนาวก็หนาวเปียกด้วย เดินไกลเหมือนกัน ขนาดตัวเองเป็นคนชอบเดินแล้วยังรู้สึกไม่แฮปปี้กับการเดินขึ้นเนินของที่นี่ ขึ้นไปก็ไปซื้อตั๋วแล้วก็ฝ่าฝูงชนนับล้าน

 

img_0526

ฝนตกไม่หยุด ร่มก็เล็กเกิน รูปก็อยากจะถ่าย แต่ก็กลัวกล้องเปียกเพราะยังผ่อนไม่หมดเลย นี่มาแล้วแข็งแกร่งขึ้นจริงๆกับการตบตีกับผู้คน

ทรมานมากยิ่งกว่าขึ้น BTS ตอนเช้าและตอนเย็นอีก กว่าจะเดินไปได้เพราะคนมันก็หยุดกันตรงมุมมหาชนที่ถ่ายมาเห็นวัด ยิ่งตอนกลางคืนมีไฟ (วันทีไ่ปเป็นวันสุดท้ายที่มี lightup) ยิ่งสวย คนยิ่งมา ไม่กลัวฝนกันสักนิด แต่ภาพที่ได้ก็ทำให้ลืมความทรมานไปหมดสิ้น แต่เอาจริงๆรู้สึกว่าของจริง ดูด้วยตาเปล่าสวยกว่ามาก

img_0550

มุมมหาชนวัดน้ำใส ทุกคนต่อสู้กันเพื่อที่ตรงนี้

พอขากลับก็ไปแวะสถานีเกียวโตเพื่อซื้อบัสพาสเพื่อใช้ในวันพรุ่งนี้ จากนั้นก็นั่งรถบัสไปหาเพื่อนแถมหาลัยโดชิฉะที่เพื่อนเรียนอยู่เพราะนางสัญญาว่าจะพาไปกินราเมงที่อร่อยมากก และมันก็อร่อยจริง จำชื่อร้านไม่ได้ เพราะตอนนั้นหิวและหนาวมาก เป็นราเมงชามใหญ่ที่สุดในชีวิตเท่าที่เคยกินมาเพราะไม่เคยกินรางเมงที่ญีปุ่นมากก่อน เครื่องก็แน่น คืนนั้นอิ่มแบบทรมานนิดๆ img_0569

พรุ่งนี้วันสุดท้ายจะไปเที่ยวต่อที่ไหนติดตามบล็อคต่อไปจ้าาา

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s